دانلود قيچي برگردون بسيار زيباي وين روني در بازي با منچسترسيتي

قيچي برگردون بسيار زيباي وين روني در بازي با منچسترسيتي

http://www.mediafire.com/?h2ts27zm2he7b3u

روشی جدید برای رسیدن به گل

قـانون جــدید آفسـایدگیری بـاعث شده تـا مـدافعین و مغـزهـای فوتبـال نـاکام بمـانند، امـا مهـاجمانی که باید از این موضوع بهرمند شـوند هنـوز به قدر کـافی مهـارت پیدا نکرده اند.

اول از همه باید پیشینه ی این قـانون را بررسی کنیم، مخصـوصـاً تغییرات کنونی که در رابطه با این موضوع اعمـال شده اند.
کـه صرف تـاریخچه ی این قـانون شده است به نمـونه هایی از تـاکتیک به کـار رفته در این رابطه اشـاره کرده، ضمن اینکه کیت هگت (Keith Hackett) رئیس مجمع داوران لیگ برتر انگلسـتان نیز در مورد نمـای اجمـالی قـانون جدید آفسـایدگیری با تمـام خصوصیـات و جزیئـات آن نظراتش را ارائه کرده.

در این مقـاله مـا سعی داریم تـا بـا نتـایج خـاص این تغییرات مواجه شویم. در حـال حـاضر، این قـانون به این شکل است که؛ یک بازیکن در شرایط آفسـاید حرکت می کند و پـاسی در همـان جهت حرکتش ارسـال می شود، در این وضعیت بازیکن تـا زمـانی که پـایش به توپ نخورده باشد، می تواند در وضعیت آفسـاید بـا توپ حرکت کند.
امـا اگر دراین مـیان، بازیکنی که در آفسـاید نبوده، صـاحب چنین توپی شود و بـا پـاسش، بازیکنی که از خط عرضی زمین، عقب تر از اوست را صـاحب توپ سـازد، سـوت داور مـانع از ادامه ی دیدار نمی شود.

این توضیح نسبتاً طولـانی را خـواندیم تـا بهتر با این موضوع سـاده آشنـا شویم. حـال گلزنی می تواند انتخـابی برای این تـاکتیک باشد.

گل کریستیـانو رونـالدو در اوایل فصل مقـابل ریسینگ سـانتـاندر نمـونه ی واضحی از این تـاکتیک بود.

 

اگرچـه، بازی کردن بـا خط بُلند دفـاعی تنهـا عـامل دریـافت چنین گلهـایی نیست. گُل دوم هـلند برابر جمهوری چـک در رقـابت هـای یورو 2004 نیز شبـاهت خیلی نزدیکی به گُل رئـال مـادرید دارد.

در اینجـا روود ون نیسـتلروی (سبز) زننده ی گُل، و آرین روبن (آبی) سـازنده ی گُل است. زمـانی که ادگـار دیویدز (قرمز) پـاس اول را می دهـد، ون نیستلروی کـاملـاً در آفسـاید است. امـا چونکه روبن خودش را جـلوتر از نیستلروی رسـاند، مجـاز بود که برای تمـام کردن، توپ را برای ون نیستلروی ارسـال کند.


بنـابراین گلزنی طبق چنین تـاکتیکی که در عکس زیر نیز به نمـایش درآمده، راحت به نظر می رسد. اگر هـافبک گوش تیم آبی (برای مثـال تئو والکات) بتواند مسـافت a تـا b را سریعتر از مدافع هـدفش طی کند و به شرطی که ارسـالش دقیق باشد، بدون شک شـاهد یک پـاس گُل بی نقص خـواهیم بود.

اگر والکـات در مرکز زمین واقع شده بود و همزمـان با پـاسی که برایش ارسـال می شود، از مدافع هـدفش سبقت می گرفت، خودش می توانست زننده ی گُل باشد.
امـا توپ هـای مستقیم که از بـالـای سر مـدافعین رد می شود، کنترلش سخت است، البته اگرهم موفق شوند، شـانس زیادی برای روبرو شدن بـا دروازه بان تیم مقـابل دارد. امـا باید این را در نظر بگیریم که تئو والکـات در میـانه ی زمین باید از پی دو مدافع میـانی عبور کند ولی یک هـافبک گوش تنهـا باید با یک مدافع کورس بگذارد و پـاس مورب کمک زیـادی می کند تـا هـافبک کنـاری زودتر به توپ برسد.

حـال فرض کنید که وضعیت فرق کند و طبق نظریه ی ویلسون مـدافعین عمیق تر دفـاع کنند تـا در برابر چنین سبک حمله ای مقـاومت کنند. گُل هـلند که پیشتر آن را بررسی کردیم نشـان داد چنین نوع گلزنی تنها در شرایطی که دفـاع حریف از خط بلند عرضی سـاخته شده باشد صورت نمی گیرد - بلکه شمـا تنها به یک هـافبک کنـاری با شـتاب بـالـا و قـابلیت ارسـال هـای دقیق به همراه 10 یـارد فضـای باز نیـاز دارید.

هنـوز مدافعین نتوانسـته اند بـا خطری که بازیکنـان سردرگُم در فضـای آفسـاید ایجـاد می کنند، خودشـان را تطبیق دهند و زمـانی که توپی از خط دفـاع به سمت مهـاجمی که در محوطه ی آفسـاید قراردارد ارسـال می شود، مدافعین نـاخدآگـاه به فرض اعلام آفسـاید از حرکت درمی آیند، امـا طبق قـانون تغییر یـافته، تـا زمـانی که مهـاجم توپ را لمس نکرده باشد، سوت داور به اعلام توقف بازی به صدا در نمی آید.

گل خـاویر هـرنـاندز برابر اسپـانیا در مـاه آگوست به خوبی این موضوع رو اثبـات می کند. هم بازی او کـارلوس ولـا کـاملـاً در آفسـاید بود و مـدافعین اسپـانیا همگی به فرض اعلام آفسـاید میایستند و هرنـاندز که در شرایط آفسـاید نبوده از راه می رسد و توپ را گُل می کند. این گُل کـاملـاً قـانونی است امـا مدافعین به خـاطر موقعیت آفسـاید بـازیکن (a) تلـاشی نمی کنند و خود بازیکن (a) نیز توپ را لمس نمی کند و به هم تیمیش (b) اجـازه می دهد تـا بـا توپ دروازه ی حریف را باز کند.

این نوع گُل بـا نمونه هـای پیشین تفـاوت دارد امـا این را نشـان می دهد که حضور یک مهـاجم در شرایط آفسـاید و ارسـال توپی به سمت او بـاعث می شود تـا مـدافعین به فرض اشتبـاه از حرکت بایستند چراکه آن توپ به نظر آفسـاید میاید امـا برخلـاف عقیده ی آنها حضور یک بازیکن دیگر می تواند در چنین شرایطی برای تیم حمله کننده گلی را به ارمغـان آورد.

حـال سؤال اینجـاست که چرا تیم هـای بیشتری از چنین تـاکتیکی بهره نمی برند؟ مسلمـاً مشکلی در کـار است، آن هم اینست که مهـاجمی که چنین نقشی را قرار باشد انجـام دهد از کُل جریان بازی دور خـواهد مـاند و قـادر به شراکت در جریـان بازی نخواهد بود.

امـا یک تیم بـاید از تدابیری بهره مند بـاشد تـا بتواند چنین تـاکتیکی را اجـرا کند. بدون شک یک هـافبک گوش باید سریعتر از مـدافعین مـیانی و کنـاری حریفش باشد و با نزدیک شدن به هم تیمیش، چند ثـانیه برای کنترل و ضربه ی پـایانی توپ برایش مهیـا سازد.

در سطح رقـابت هـای لیگ برتر انگلسـتان، مـدافعین بـاید بقدری باهـوش باشند تـا بتوانند بـا این شرایط مقـابله کنند. امـا هرچـه سطح مدافعین تیم هـا پـایین تر باشد، یک هـافبک سریع می تواند با استفـاده از این روش تیمی را از پـای دربیـاورد.

دانلود گلهاي تيم پرسپوليس در هفته ي بيست و يكم.

پرسپولیس 2-0 صنعت نفت آبادان

زارع (پ) 1-0

http://rapidshare.com/#!download|926l34|446669254|persepolis_10_sanatnaft_loverboy.avi|10257

 

نوروزی 2-0

http://rapidshare.com/#!download|650tl2|446669400|persepolis_20_sanatnaft_loverboy.avi|14087

دایی: یکبار برای همیشه به مردم ثابت می کنم چه کسی عاشق پرسپولیس است

وقتی کسی در میانه فصل جراحی زیبایی بینی می کندچه توقعی از او دارید؟/ اجازه می گرفت به شمال برود سر از کیش در می آورد!

 در برنامه شب گذشته 90 مصاحبه ای از علی دایی در خصوص ماجرای اختلافش با شیث رضایی پخش شد که در آن سرمربی پرسپولیس حرف های جالبی را به زبان آورد.

 علی دایی در خصوص شکایت شیث رضایی به دادسرای عمومی تهران گفت: من هیچ وقت نیازی ندارم که به مردم و هواداران پرسپولیس دروغ بگویم و مطمئنا از شکایت شیث استقبال خواهم کرد چرا که حرف های بسیاری برای گفتن در دادگاه دارم.

وی افزود: نمی شود هر روز شعار داد که عاشق پرسپولیس هستم و طور دیگری رفتار کرد. ما با 15 بخیه به عشق پرسپولیس به زمین می رفتیم و بازی می کردیم اما این آقا در اوج بازیهای پرسپولیس با آسیب دیدگی بینی مواجه شد و بعد از آن بینی اش را جراحی زیبایی کرد که در نتیجه چند هفته دست ما را خالی گذاشت.

دایی ادامه داد: هر روز به من زنگ می زدند که مگر شما تمرین ندارید، پس چرا ما شیث را در جزیره کیش دیده ایم؟! این مسائل را هواداران نمی دانند اما مطمئنا یکبار برای همیشه ثابت خواهم کرد چه کسی واقعا عاشق پرسپولیس است و چه کسی شعار می دهد!

سرمربی پرسپولیس افزود: بعد از شکست مقابل تراکتورسازی در تبریز، همه بازیکنان و کادرفنی ناراحت بودند اما در همان لحظات شیث آمد و از من خواست به او اجازه بدهم برای مشکل زمینش به شمال کشور سفر کند، اما دوستانم با من تماس می گرفتند و می گفتند در کیش مشغول خوش گذارنی است!

دایی افزود: مطمئن باشید علی دایی برای همه ادعاهایش سند دارد و نشان خواهد داد چه کسانی شعار می دهند که عاشق پرسپولیس هستند.

دانلود گلهای بارسلونا در هفته 22 لالیگا

BARCELONA 3-0 AtleticoMadrid 

 

Messi1-0

http://www.fileserve.com/file/EXjDgy3

Messi2-0

http://www.fileserve.com/file/svxWvh6

Mess3-0i

http://www.fileserve.com/file/AUE3t9k

دایی : خاطرات تلخ گذشته را از ذهن هواداران پاک می‌کنیم

خوشحالم شیث شکایت کرده/برای حفظ اصول حاضرم از جوان 18 ساله به جایش استفاده کنم

سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس با ابراز خرسندی از برتری این تیم مقابل صنعت نفت آبادان گفت: با نتایجی که در دیدارهای پیش رو کسب می‌کنیم خاطرات تلخ گذشته را از ذهن هواداران پرسپولیس پاک خواهیم کرد و تلاش می کنیم این روند را در ادامه لیگ حفظ کنیم.

 

علی دایی پس از برتری دو بر صفر عصر امروز شنبه تیمش مقابل صنعت نفت آبادان با بیان این مطلب افزود: به نظرم پرسپولیس امروز مزد 40 روز زحمت و تلاش خود را گرفت. ما در تعطیلات نیم فصل 40 روز خیلی خوب تمرین کردیم.

 

تمرینات آماده سازی مناسبی را پشت سر گذاشتیم و در دو اردوی خوب دیدارهای تدارکاتی مناسبی برگزار کردیم نتیجه این زحمات شد بازی خوب مقابل صنعت نفت و نتیجه ای که بدست آوردیم.

 

وی افزود: تیم پرسپولیس در هر دو نیمه بهتر از صنعت نفت بازی کرد. بازیکنانم در این مسابقه  نظم و دیسیپلین تاکتیکی که شاید در دیدارهای گذشته به اجرا نمی گذاشتند را در مسابقه امروز در زمین پیاده کردند.

 

ما در طول مسابقه به تیم صنعت نفت موقعیت گلزنی ندادیم و موقعیت های زیادی خلق کردیم و در شرایطی که می توانستیم با اختلاف 4 یا 5 گل پیروز شویم به برتری 2 بر صفر رضایت دادیم.

سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس در ادامه خدا را شکر کرد که این تیم مسابقات لیگ برتر را با پیروزی آغاز کرده است و گفت: سعی می کنیم در ادامه مسابقات لیگ برتر با بازیهای خوب خاطرات تلخ گذشته را از ذهن هواداران پاک کنیم.

وی با تشکر از تلاش شاگردانش گفت: ما دو اردوی پرفشار را پشت سر گذاشتیم و بازیکنانم در زمان تعطیلات لیگ برتر مدت ها از خانواده خود دور بودند. آنها تمرینات بسیار خوبی را پشت سر گذاشتند و تلاششان در تمرینات مرا به آینده تیم امیدوار کرد. قطعا در فوتبال اگر تلاش کنید نتیجه کارتان خوب خواهد بود.

دایی افزود: ما تازه اول راه هستیم مسابقات حساسی پیش روی ماست و باید در ادامه دیدارهای لیگ برتر امتیازات لازم را جمع کرده و ناکامی ها را جبران کنیم.

سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس در واکنش به اظهارات بازیکنان صنعت نفت که مدعی شده بودند تیم فوتبال پرسپولیس با بهره گیری از اشتباهات داوری به پیروزی رسیده است گفت: بازیکنان صنعت نفت نظرشان را گفته اند . من فکر نمی کنم داور در بازی امروز عملکرد بدی داشت. در زمین مسابقه اتفاق قابل ذکری به وقوع نپیوست که بخواهیم پیروزی شکست یک تیم را به داوری ربط بدهیم. سوت های داور عادلانه بود و بی انصافی است که بخواهیم برد تیم پرسپولیس را به اشتباهات داوری ربط بدهیم.

 

وی گفت: تیم صنعت نفت در نیمه اول یک موقعیت نصفه و نیمه بیشتر نداشت و ما شاید اگر در همان نیمه اول دقت عمل به خرج می دادیم با4 گل به پیروزی می رسیدیم در نیمه دوم هم پرسپولیس تیم برتر میدان بود و بارها تا آستانه گلزنی پیش رفت. فوتبال ما نمایانگر همه چیز بود و شایسته پیروزی مقابل این تیم بود.

دایی در پاسخ به خبرنگاری که گفت چرا تیم فوتبال پرسپولیس این همه فرصت را از دست می دهد آیا راهکاری برای حل این مشکل دارد خاطرنشان کرد: اینکه در مسابقه فوتبال تیم ها فرصت های زیادی را از دست می دهند طبیعی است که اگر غیر از این بود در هر بازی باید بیش از 10 گل رد و بدل می شد. بلکه ما می توانستیم امروز با بیش از 5 گل تیم صنعت نفت را شکست دهیم اما فوتبال همین است و یک تیم نمی تواند از همه فرصت های خود استفاده کند.

سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس گفت: برای من مهم این بود که لیگ را با پیروزی آغاز کنیم و فرقی نمی کرد که یک بر صفر پیروز شویم یا 10 بر صفر. من خیلی خوشحالم که دو بازی اخیرمان در لیگ برتر را بدون گل خورده به اتمام برسانیم و توانیم استارت خوبی در لیگ برتر داشته باشیم.

دایی در خصوص کنار گذاشتن شیث رضایی از این تیم گفت: پرونده شیث پیش من مختومه شده است من این بازیکن را در اختیار کمیته انضباطی باشگاه قرار داده ام که در خصوص وی تصمیم گیری کنند. من به مدیریت باشگاه تاکید کردم تا زمانی که سرمربی پرسپولیس هستم شیث رضایی نباید در این تیم حضور داشته باشد.

وی  با اشاره به شکایت شیث رضایی گفت: انشاءالله که شیث از من شکایت کرده باشد . این حق قانونی هر شهروندی است که به دنبال احقاق حق خود باشد. خیلی خوشحالم که شیث رضایی از من شکایت کرده و با شکایت او من به شما (خبرنگاران) می توانم ثابت کنم که چه کسی شعار می دهد و چه کسی واقعیت را می گوید.

سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس افزود: این روزها رضایی و مدیربرنامه هایش صحبت های زیادی کرده اند که تمام اظهارنظرهای آنها قابل پیگیری است. وکیل من پیگیر موضوع است و قطعا ثابت خواهیم کرد که ادعای اینها درست است یا نه.

وی خاطرنشان کرد: من سرمربی تیم هستم و این حق قانونی من است که بگویم یک بازیکن را می خواهم یا نمی خواهم من اگر حرفی می زنم احتیاج به دلیل و اما و اگر ندارم. در مسائل فنی تیم من تصمیم گیرنده هستم و تصمیمم این بوده که شیث را کنار بگذارم.

دایی تاکید کرد: من بی دلیل به حاشیه نمی روم و حرفم را رک می زنم، با دلیل و مدرک. متاسفانه آقای رضایی و مدیر برنامه هایش در سایت  و روزنامه ها حرف هایی زده اند که باید آنها را ثابت کنند.

سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس افزود: من و تیمم نیاز به آرامش داریم و امیدوارم بتوانم دینم را به پرسپولیس و هواداران ادا کنم چرا که من مدیون مردم هستم و هر چه زحمت می کشم برای ادای دینم به آنهاست.

وی در ادامه خطاب به خبرنگاران گفت: نمی دانم چرا اینقدر موضوع شیث رضایی را پیگیری می کنید. آخر پیگیری این موضوع چه کمکی به فوتبال ایران می کند. بیایید به اصل فوتبال بپردازید پرداختن به این موضوع چه کمکی به فوتبال می کند.

دایی گفت: من حرف هایی که تا به امروز در مورد شیث زدم حرفهایی بوده از دل خانواده که نباید می زدم در دلم حرفهای زیادی است که آن را تا به امروز مطرح نکرده ام که اگر لازم باشد این مسائل را بیان می کنم. آن هم با مدرک و دلیل و سند.

سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس در پاسخ به خبرنگاری که پرسید آیا برای شیث رضایی مهر جایگزین دارید گفت: من مسائل تیم به امور فنی خلاصه نمی شود من قطعا برای شیث بازیکن جایگزین دارم این همه بازیکن در تیم من هست. اگر نیاز باشد از یک بازیکن 18 ساله درپست دفاع استفاده می کنم و هیج ابایی هم از این کار ندارم. من به اصولی پایبندم و برای این اصول حاضرم جانم را هم بدهم. من با این اصول زندگی کرده ام و نمی گذارم کسی این اصول را زیر سئوال ببرد.

ویدئوی منتخب نود | 11 بهمن ماه 1389 ::><::

منتخب برنامه 90 مورخ 11 بهمن ماه 1389

 

 

تاریخچه ی تلخ 35 ساله ناکامی ایران در جام ملت های آسیا

 

لينك دانلود:

 

http://rapidshare.com/#!download|897tg|445704305|tarikh_shomare_nakami_dar_afc_cup__90._11bahman89__By_Mohsen_Bar3lona.rar|28857

 

صحبت های دادکان و اهالی فوتبال در مورد عملکرد کفاشیان

لينك دانلود:

 

http://rapidshare.com/#!download|526tl2|445694781|sohbate_karshenasan_dar_morede_kaffashian__90._11bahman89__By_Mohsen_Bar3lona.rar|16259

 

 

دوربین نود

لينك دانلود:

 

http://rapidshare.com/#!download|837tl4|445710855|Doorbin_navad___90._11bahman89__By_Mohsen_Bar3lona.rar|20410

 

نوري: صنعت نفت را دست كم نمي‌گيريم

هافبك تيم فوتبال پرسپوليس تهران گفت: صنعت نفت مي‌تواند براي ما خطرناك باشد به همين دليل به هيچ عنوان آنها را دست‌كم نمي‌گيريم.

محمد نوري در خصوص بازي مقابل نفت آبادان اظهار داشت: خوشبختانه همانطور كه پيش‌بيني مي‌شد از لحاظ روحي و رواني در شرايط بسيار خوبي هستيم و از دو اردوي گذشته بهترين استفاده را براي رفع نقايص كرده‌ايم.
وي افزود: بايد مقابل صنعت نفت باهوش باشيم. آنها در سيستم هجومي خود تيم خطرناكي هستند به همين دليل بايد در ساختار دفاعي دقت لازم را داشته باشيم تا حريف دروازه‌ ما را را باز نكند.

نوري ادامه داد: اين را مي‌دانيم كه صنعت نفت تيم خطرناكي است و بهترين استفاده را از لحظه‌ها مي‌برد. آنها قطعا در تهران مقابل ما انگيزه زياد دارند اما اين موضوع هرگز باعث نمي‌شود كه از حريف غافل شده و اين تيم را دست كم بگيريم.
نوري خاطرنشان كرد: پس از اتفاقات تيم ملي خوشبختانه من هم در شرايط خوبي هستم و در كنار ساير بازيكنان به هماهنگي‌هايي رسيده‌ام. سعي خواهم كرد بهترين بازي‌ام را فردا به نمايش بگذارم تا در كسب 3 امتياز سهم بسزايي داشته باشم. شايد تنها مشكلي كه در دقايق ابتدايي بازي فردا ما را كمي آزار دهد دوري از تمرينات داخل چمن باشد كه سعي مي كنيم اجازه ندهيم از مسئله برايمان مشكل ساز شود.

فریب در دریبل

دریبل و فریب
حمله دروغی و دریبل ، تاکتیک هایی هستند که تمام بازیکنان باید قادر به اجرای آن باشند . تفاوت میان دو تکنیک این است که حمله دروغی بدون توپ و دریبل توام با توپ اجرا می شود .
زمانی که مدافع در مقابل مهاجم دارای توپ عقب نشینی کرده ، طرح یک حمله به او را ریخته و حریف را وادار به تغییر مسیر می کند یا زمانی که مهاجمی به وسیله حریف تحت نظر گرفته شده و وانمود به دویدن به طرف دروازه کرده و سپس مسیر خود را در جهت دریافت توپ تغییر می دهد مثال هایی از حملات دروغی می باشد . اینها روش های حملات دورغی هستند و بدون توپ اجرا می شوند . هرگز حملات دروغی یا دریبل را در جهت عرضه قدرت به تماشاچیان و دیگر بازیکنان بکار نبرید . استعداد واقعی بازیکن در طولانی تر نگاه داشتن توپ است . به یاد داشته باشید که اگر یکی از بازیکنان بدون محافظ منتظر دریافت پاس شود مطمئنا دریبل او توام با شکست خواهد بود . فراموش نکنید که پاس توام با اطمینان بهتر از دریبل غیر لازم و غیر ضروری است . شما می توانید حملات دروغی را به وسیله پا ، بدن ، بازوها ، سر و حتی چشم ها اجرا کنید .
حرکات بازیکن بدون توپ به اهمیت بازیکن دارای توپ می باشد . ممکن است این امر به نظر شما باورکردنی نباشد ولی بازی بدون توپ یک هنر است . در هنگام دفاع ، حملات دروغی می توانند موجب شوند که توپ را تصاحب کنید .

تقریبا تمام بازیکنان در طی اجرای مسابقه حملات دروغی را بکار می برند . همانطور که در می دانید حتی دروازه بان نیز از این تاکتیک برای منحرف کردن بازیکن مهاجم استفاده می کند . این امر یکی از متدهای گمراه کردن حریف است و به موجب آن ذهن مهاجم از عملی که واقعاً قصد انجام آنرا دارید دور می شود . در چنین روشی دریبل و حملات دروغی بکار می روند .
دریبل بررسی سرعت و جهت توپ به وسیله حرکات ناگهانی پا در جهات مختلف است . ابتدا ضربه آهسته به توپ وارد کنید سپس متوقف شوید . وزن بدن را متعادل کنید بچرخید و یک مرتبه ضربه اصلی را به توپ وارد کنید . نکاتی که گفته شد برخی از عوامل اصلی دریبل هستند . در دریبل مزیتی بر حریف دارید بدین ترتیب که حریف از عمل بعدی شما هیچ گونه اطلاعی ندارد . همیشه قوه ابتکار خود را بکار برید . حریف ، دائما در فکر مسیر بعدی شماست . هدف اصلی شما باید بر هم زدن تعادل حریف و تثبیت تعادل خود باشد .

بسیاری از فوتبالیست ها فقط در مورد بازی با توپ فکر کرده و هیچ توجهی به زمین نمی کنند . بازیکنی که قصد اجرای دریبل را دارد باید قوه ابتکار و استعداد خود را بکار برد . گاهی اوقات اعمال حریف فکر شما را مشغول می کند ولی به یاد داشته باشید که فریب او را نخورید زیرا از همین طریق می تواند راه تسلط خود بر توپ را باز کند .
برای اجرای یک دریبل خوب باید از آرامش ، تمرین زیاد و وضع تعادلی خوب برخوردار باشید . اگر قوانین اصلی تعادل را درک کنید مطمئنا راحت تر و بهتر می توانید از موازنه بدن برخوردار شوید . تمام افراد دارای مرکز ثقل می باشند . در انسان این مرکز ثقل در قسمت وسط بدن و در حدود ناحیه ناف قرار گرفته است . زمانی که خط فرضی مرکز ثقل بر روی قسمت وسط منطقه تکیه گاه منطبق می شود بدن در حالت آرامش و سکون به سر می برد . در بدن انسان منطقه تکیه گاه میان دو پا واقع شده است .
اگر هر دو پای شما در کنار یکدیگر قرار گیرند حالت سکون کمتر می شود زیرا مرکز ثقل بر روی خارج منطقه ایجاد شده توسط پاها منطبق می شود . اگر در هنگام ایستادن پاهای خود را از یکدیگر باز کنید منطقه تکیه گاه وسیع تر خواهد بود . آزمایش ساده ای را به طریق زیر انجام دهید :
ابتدا ایستاده و پاها را در کنار یکدیگر قرار دهید سپس از فردی خواهش کنید که شما را هل دهد . مشاهده خواهید کرد که راحت تر و سریع تر از زمانی که پاها از یکدیگر باز هستند به زمین می افتید . زیرا تعادل خود را در هنگامی که خط فرضی مرکز ثقل بر روی خارج منطقه منطبق می شود ، به دست آورده اید .
اگر بر روی زمین چمباتمه زده ، پاهای خود را از یکدیگر باز کرده و کمی به طرف جلو خم شوید مشاهده خواهید کرد که حفظ تعادل در چنین حالتی آسان تر است . حال مطلبی در مورد قانون تعادل یاد گرفته اید . هر چقدر که مرکز ثقل به زمین نزدیک تر باشد استوار تر و محکم تر خواهید بود . بنابراین برهم زدن تعادل خود در حالت ایستاده راحت تر از حالت نشسته یا خمیده است .
بنابراین برای شروع دریبل ، پاها را از هم باز کرده ، بدن را کمی به طرف جلو خم کرده ، مفاصل رانی را به طرف پایین برده ، بازوان را در حالت راحت نگاه داشته و آرام به سمت کنار خود حرکت کنید . حال مطلب مهمی در مورد تعادل فرا می گیرید . هرگونه حرکتی مسیر مرکز ثقل را به طرف بالا ، پایین و حتی جلو یا عقب تغییر می دهد . شما می توانید این نکته را با رفتن بر روی وزنه مشخص کنید . ابتدا بر روی وزنه بروید . صبر کنید تا عقربه بر روی یک نقطه بایستد سپس شروع به حرکت دادن بازوان خود کنید ملاحظه خواهید کرد که عقربه به طور دائم بالا و پایین می رود . هر چقدر که سریع تر این کار را انجام دهید عقربه نیز سریع تر حرکت می کند .
بنابراین نکته مهم دیگری که وجود نظم در دریبل می باشد نیز مشخص شد . در هنگام دریبل ، سریع تصمیم گرفته و عکس العمل نشان دهید ولی حرکات باید از نظم خاصی برخوردار باشند .
تمام افراد تیم مقابل دارای نقطه ضعف می باشند و معمولا این نقطه ضعف در پای ضعیف تر آنها نهفته است . اگر شخصی چپ دست باشد پای راست او ضعیف تر خواهد بود . عکس این مطلب هم صادق است . چنین بازیکنانی در جدا کردن توپ از پای ضعیف با اشکال مواجه می شوند خصوصا زمانی که پای ضعیف به عنوان تکیه گاه نیز بکار رود .
تهیه لیست روش های مختلف حملات دروغی و دریبل غیر ممکن است زیرا امکانات موجود نامحدود می باشند ولی هنوز هم قوانین دیگری وجود دارند که باید آنها را فرا بگیرید . به عنوان مثال زمانی که دریبل می کنید ممکن است حریف در جلو ، عقب یا کنار شما قرار گیرد . در هر حال فقط باید از توپ محافظت کرده و آنرا نزدیک خود قرار دهید . زمانی که حریف در کنار شما قرار می گیرد چه در حالت نشسته و چه در حالت دویدن همیشه بدن خود را میان او و توپ قرار دهید . اگر چه این امر بدون ارتکاب خطا مشکل است . برای انجام چنین کاری از قسمت داخل یا خارج پا در ناحیه پشت پا استفاده کنید . ضربه وارده به توپ باید آرام باشد . در زیر مثال های کوچکی آمده است :
روشی به نام کلاه وجود دارد که در آن بازیکن ضربه آرامی به توپ وارد کرده و آنرا از بالای سر حریف عبور می دهد و سپس برای بدست آوردن آن به طرف دیگر زمین می دود و اجازه تماس توپ با زمین را نمی دهد . روشی نیز در برزیل وجود دارد که به آن لقب گاو می دهند . طرز عمل بدین ترتیب است که :
با توپ به طرف حریف می دوید بدون اینکه از سرعت خود بکاهید سپس ضربه را وارد کنید و به طرف دیگر حریف دویده و دوباره صاحب توپ شوید .
روش دیگر دریبل عبور از میان پاهاست . طرز عمل بدین ترتیب است :
باید سریع بوده و مراقب لحظه ای باشید که حریف جلوی پای شما پاهای خود را از یکدیگر باز می کند . سپس آرام به توپ ضربه زده و آنرا از میان پاهای او عبور دهید و برای دریافت توپ به طرف دیگر او بروید .
آخرین مثال دریبل خارج پا است . با کمی شانس می توانید ضربه آرامی به توپ وارد کنید به طوری که توپ بر روی پای حریف قرار گیرد سپس در پرش خود توپ را تصاحب کنید . مهاجمان از حملات دروغی و دریبل بسیار زیاد ، بازیکنان میانی کمتر و مدافعان در موارد استثنایی استفاده می کنند . بسیاری از مدافعان را دیده اید که گل های خود را به علت تلاش در اجرای دریبل از دست می دهند . بالاخره فراموش نکنید که همیشه پاس خوب ، به بازیکن تیم که مراقبتی از طرف حریف ندارد بهتر از دریبل غیر ضروری است .

دانلود گل بسيار زيباي مارچیسیو در بازي يونتوس اودينزه

يوونتوس - اودينزه

 

واقعا گل بسيار زيبايي هستش از دستش ندين (كه با ضربه قيچي بسيار زيبا به گل تبديل شد)

لينك دانلود:

گل مارچیسیو

http://www.rapidshare.com/#!download|382l35|445419956|Juventus_1-0_Udinese_SD_400P_Amin-TopGoal.avi|14979

دانلود گلهای بارسلونا در هفته 21 لالیگا

 

                                             Hercules 0-3 BARCELONA                                                

 

 

Pedro Rodriguez 1-0

http://rapidshare.com/#!download|778l32|445251112|barcelona1_0hercules_sd_a.r.s.avi|10217

 

Messi

 

http://rapidshare.com/#!download|903tl|445262043|barcelona2_0hercules_sd_a.r.s.avi|7047

 

Messi

 

http://rapidshare.com/#!download|388tg|445274562|barcelona3_0hercules_sd_a.r.s.avi|9015

چرا قانون مدرن آفساید، ایده ای هوشمندانه است؟

چرا قانون مدرن آفساید، ایده ای هوشمندانه است؟

شاید تحولات سال 2005 آن طور که می باید، در معرض توجه قرار نگرفته است، اما همین تغییرات شرایط را برای ظهور گروهی از زیباترین بازی های تاریخ فوتبال فراهم آورد.
جاناتان ویلسون،

هیچ چیز در فوتبال به اندازه قانون آفساید مورد اتهام قرار نگرفته است. غالباً به عنوان قانونی مخالف با لذت بازی تصور می شود که فقط برای ممانعت از تعدد گل ها و هیجان بیش از اندازه آن، وضع شده است. و برای سیاستمداران ِ این حرفه تبدیل به نوعی قربانی جهانی شده است؛ اما صرفاً این که گارس کروکس* (Garth Crooks) نکته ای را درک نمی کند، بدین معنی نیست که آن، چیز بدی ست. قانون جدید آفساید شاید بهترین اتفاقی باشد که تا کنون برای فوتبال رخ داده است. و این مسلماً همان دلیلی ست که بارسلونا را تا به این اندازه موفق ساخته است؛ تیمی متشکل از بازیکنانی که واضح ترین سرمایه شان ، نه فیزیک بدنشان، که تکنیک آن هاست.

تاریخچه ای کوتاه از آفساید

اولین قوانین بازی که توسط انجمن فوتبال در سال 1863 وضع شدند، بیان می کنند که بازیکن زمانی در آفساید است که جلوتر از توپ قرار گیرد: « وقتی یک بازیکن به توپ ضربه می زند، هم تیمی های او که به خط دروازه ی حریف نزدیک تر از خودشان هستند نمی توانند در بازی شرکت کنند، چه تماس خودشان با توپ و چه ممانعت از رسیدن توپ به حریف ممنوع است، تا زمانی که از آفساید خارج شوند...» این قانون به طرز موثری در برابر ایده هایی که زیرساخت فوتبال انگلیس را برای دهه آینده شکل می دادند، قد علم کرد. فوتبال آن روزهای انگلیس در شارژ بازیکن حریف برای بازپس گیری توپ خلاصه میشد، این دلیلی بود که در اولین رقابت های بین المللی در سال 1872، انگلیس در برابر سیستم پاسکاری اسکاتلند – که در آن زمان چنین قانونی نداشت – ناآرام نشان میداد.

در سال 1866، این قانون به گونه ای تغییر کرد که اگر بین بازیکن و خط دروازه، سه بازیکن دفاعی حضور داشته باشند، بازیکن در آفساید نیست (و یا اینکه بازیکن عقب تر از توپ باشد، که این بخش از قانون همچنان ثابت باقی مانده است) این قسمت از قانون آفساید 4 سال بعد، وقتی که تیم اتحادیه به انجمن فوتبال پیوست، مورد استفاده آنها قرار گرفت. در سال 1873 قانون آفساید بدین شکل اصلاح شد که لحظه آفساید زمانی است که توپ فرستاده می شود، نه زمانی که بازیکن توپ را دریافت می کند.

از آن پس، روند تغییرات به طرز فزاینده ای رو به تسهیل بود. در سال 1903، نظریه تداخل این قانون با روند بازی شکل گرفت: «این قانون صرفاً به دلیل وجود یک بازیکن در آفساید، جریان بازی را قطع نمی کند. بلکه تنها وقتی که بازیکن مذکور در بازی اثرگذار شود، پرچم آفساید وارد عمل می شود.» چهار سال بعد تصمیم بر این شد که بازیکن تنها در نیمه حریف ممکن است در آفساید قرار گیرد، و در سال 1921 اعلام شد که از روی پرتاب از کناره زمین آفساید گرفته نمی شود.

با این وجود تیم ها شروع به تطابق و استفاده از تله آفساید کردند. تیم ناتس کانتی ( Notts County ) آغازگر این جریان بود، اما تا اواسط دهه بیست، بسیاری از باشگاه ها خصوصاً نیوکسل یونایتد با دو دفاع کناری اش – زوج فرانک هادسپث (Frank Hudspeth) و بیل مک کراکن (Bill McCracken) – چنان آزار دهنده شده بودند که عملاً بازی ها به مناطق باریکی از دو سمت خط میانی زمین محدود می شدند.

تساوی 0-0 نیوکسل در بری (Bury) در فوریه 1925، پایان کار بود. این نتیجه ششمین تساوی بدون گل در آن فصل بود که باعث شد آمار 2.58 گل در هر بازی – که در آن زمان به طرز ناباورانه ای کم بود – شکل بگیرد. فوتبال خسته کننده شده بود، جذب تماشاگر به سرعت کاهش می یافت و انجمن فوتبال نه تنها حس کرد که نیاز به راه حلی اساسی ست، بلکه بلافاصله برای ارائه آن اقدام کرد.

تحول 1925

انجمن فوتبال دو راه حل پیش رو داشت: یا اینکه وجود تنها دو بازیکن مدافع در برابر مهاجم برای خروج از آفساید کافی باشد، و یا اضافه کردن خطوطی در هر نیمه از زمین به فاصله 40 یاردی از دروازه ( حدود 36.5 متر) که مهاجم در پشت آنها در آفساید قرار نگیرد. پس از یک بازی نمایشی که در آن هر کدام از دوشیوه در یک نیمه از بازی بکار گرفته شد، انجمن فوتبال راه اول را برگزید. این طرح به هیئت مدیره ی بین الملل پیشنهاد شد و در ابتدای فصل 1925-1926 تصویب گردید.

آمار گل در هر بازی در آن فصل به رقم 3.69 جهش پیدا کرد، اما تأثیر نهایی، تغییراتی بنیادین در تاکتیک تیم ها بود. پیش از آن تلاش برای استفاده از تله آفساید همراه با این واقعیت بود که تیم می توانست یک دفاع کناری خود را به عنوان پوششی برای هم تیمی اش که برای گرفتن مهاجم حریف پیش تاخته بود، حفظ کند. اما قانون جدید به این معنی بود که خطایی کوچک با ریسک رها شدن مهاجم و قرار گرفتن او در موقعیت تک به تک با دروازه بان همراه بود.

برای جبران این مسئله، تیم ها یک دفاع میانی را در سیستم 2-3-5 برای یارگیری نفر به نفر مهاجم مرکزی بکار بردند. برخی افراد، مانند ویلی میسل (Willy Meisl) روزنامه نگار بزرگ اتریشی، تأکید کردند که این مرگ فوتبال است و در جزئیات بیشتر، پایان سبکی خاص در فوتبال. حق با او بود. جابجا کردن دفاع میانی منجر به بی مصرف شدن سیستم 2-3-5 گردید، وسپس ابداع سیستم W-M (3-2-2-3) توسط هربرت چپمن (Herbert Chapman) در آرسنال، که تقریباً تمام تاکتیک های ابداعی فوتبال از آن زمان تا کنون، از آن منشأ گرفته است.

با اینکه این تغییر قانون در ابتدا موثر واقع شد، ولی تله آفساید تا اواسط دهه 60 بار دیگر به میادین بازگشت، زیرا که ظهور منطقه بندی های زمین و پیشرفت اصول تغذیه و تمرینات فیزیکی منجر به پیشرفت تاکتیک پرس شده بود. وقتی امثال ویکتور ماسلوف (Viktor Maslov) در دیناموکیف و رینوس میشلز(Rinus Michels) در آژاکس به پرس روی می آورند و مناطق موثر زمین را برای رسیدن به اهداف خود دستکاری می کردند، فوتبالی هیجان انگیز رخ می نمود. اما وقتی تیم هایی با توانایی تکنیکی کمتر از این شیوه استفاده می کردند، خصوصاً وقتی دو تیم از یک سطح در مقابل هم قرار می گرفتند، باز هم بازی به دو منطقه باریک در اطراف خط وسط محدود می شد.

ایتالیا 90

بی حاصلی جام جهانی 1990 ایتالیا بود که انگیزه لازم را برای تغییر بسیاری از قوانین مانند قانون آفساید فراهم آورد. در ابتدا تصمیم بر این شد که در صورت هم خط بودن بازیکن با مدافع یکی مانده به آخر نیز آفسایدی گرفته نشود. در حالیکه تا پیش از آن مهاجم باید لزوماً عقب تر از آن مدافع قرار می گرفت. سپس در سال 1995، تغییری ظریف در طرز بیان قانون ایجاد شد به گونه ای که «سود بردن بازیکن از بودن در موقعیت آفساید» باعث پرچم زدن می شد، قبل از این تغییر، صرفاً «تلاش بازیکن ِ قرارگرفته در آفساید برای سود بردن از بودن در آن مکان» کافی بود تا آفساید اعلام شود.

اما در سال 2005 بود که بنیادی ترین تغییرات از راه رسیدند وقانون آفساید پس از گذشت 142 سال از تولدش، سرانجام به کیفتی که لازم داشت، دست یافت. ابتدا خاطرنشان شد که بازیکن تنها در صورتی در آفساید است که فقط اجزائی از بدنش که اجازه کار با توپ را دارند، از مدافع ماقبل آخر جلوتر باشد. در واقع این تغییر بیشتر در حوزه تئوریک مطرح می شد، زیرا در عمل هیچ کمک داور ِ خط نگه داری نمی توانست تشخیصی دقیق داشته باشد که آیا این شانه مهاجم بود که از مدافع هم خطش جلوتر زد یا آرنج او. اما کاری که این تغییر کرد، سنگین کردن کفه ترازو به نفع مهاجم در موقعیت های مشکوک بود.

اما تغییر جزئی تر، در بیان معنی عبارت "مداخله بازیکن آفساید در بازی" بود: «مداخله در بازی به معنی بازی یا تماس با توپی است که از طریق پاس یا تماس هم تیمی به بازیکن قرار گرفته در آفساید رسیده باشد.» بعدها اصلاحیه ای به این قسمت اضافه شد که: « بازیکن در موقعیت آفساید می تواند حتی قبل از بازی یا تماس با توپ متوقف شود اگر – بنا به تشخیص داور – هیچ یک از هم تیمی های او (خارج از آفساید) توانایی رسیدن به توپ را نداشته باشند.»

«اگر بازیکنی از تیم حریف در آن منطقه وجود داشته باشد و – بنا به تشخیص داور – امکان تماس فیزیکی بازیکن حاضر در موقعیت آفساید وجود داشته باشد، می توان به خاطر مداخله در کار بازیکن ِ حریف، پرچم زد.»

تأثیر تغییر 2005

پس برای بودن در موقعیت آفساید، بازیکن یا باید با توپ تماس داشته باشد و یا در موقعیتی قرار گیرد که احتمال مداخله در کار دفاع حریف وجود دارد.

اگر دفاع حریف جلو بیاید تا با این کار مهاجم را در آفساید قرار دهد، دیگر عاقلانه نیست که وی به روند بازی وارد شود. این بدین معنی ست که در برابر حریفان باهوش که تلاش می کنند توپ را از بازیکنان ِ سرگردانشان در موقعیت آفساید دور نگه دارند، تله آفساید تبدیل به ایده ایی بی اثر شده است.

اسناد موجود این ادعا را اثبات می کنند. جداول اُپتا (Opta) نشان می دهد که در فصل 1997-1998 آمار آفساید در هر بازی در لیگ انگلستان 7.8 بوده است، پس از آن کاهشی خفیف و پیوسته در این آمار مشاهده می شود که به عدد 6.3 در فصل 2005-2006 می رسد. و از زمان اجرای قانون جدید، کاهشی بیشتر و رسیدن به رقم 4.8 که در این فصل ثبت گردید، دیده می شود.

هنوز هم کارشناسان – و مربیان و بازیکنان و هواداران – یی هستند که می پرسند پس یک مدافع در شرایطی که قبلاً عقب می کشید تا آفساید بگیرد و یا زمانی که پشت سرش در محوطه جریمه بازیکنی قرار دارد و توپی برای او ارسال می شود، باید چه بکند؟ پاسخ البته این است که او باید برای بدست آوردن توپ تلاش کند. اصلاً چرا باید به مدافعین اجازه داد به راحتی عقب بکشند؟ صرف ِ این موضوع که آنها 80 سال است که همین کار را می کنند، تله آفساید را حقی الهی و غیرقابل بحث برای آنها نمی کند.

با اینکه قانون آفساید ِ ابداعی توسط انجمن فوتبال در سال 1863 بر پایه بازی همراه با دریبل استوار بود، در قسمت های شمالی تر دنیا – برای مثال در ناتینگهام، دربی، شفیلد و اسکاتلند – جایی که بازی ها بیشتر با پاسکاری همراه بود، قانون آفساید برای جلوگیری از تعدد ِ بیش از اندازه گل ها بود و نیز ممانعت از حضور دائمی توپ در منطقه خطر، جایی که دروازه بان مجبور بود دائماً با مهاجمینی دست و پنجه نرم کند که قانوناً اجازه داشتند درست در مقابل او بایستند.

قانون جدید آفساید به این وضعیت خاتمه داد، و به طور درخشانی این کار را بدون عوارض جانبی و یا قانونی کردن تله آفساید انجام داد. و این موضوع، حتی در ابتدایی ترین سطحش، هم بسیار خوب است. مطمئناً هیچ کس حتی جرج گراهام** (George Graham) هم با این تفکر برای دیدن بازی نمی رود که : «امیدوارم امروز آنها آفساید های زیادی بگیرند!» مجبور کردن مدافعین به دفاع ، یارگیری ها، سد راه توپ شدن ها، تکل ها و مداخله های آنها در کار مهاجمان باید بسیار جالبتر باشد.

وقتی تیم ها دست از تلاش برای گرفتن آفساید بردارند، مناطق موثر برای بازی نیز گسترده تر می شود. چندین سال قبل، پیشنهادات نیمه جدی ای مطرح می شد مبنی بر اینکه زمین بازی باید بزرگ تر شود تا با بازیکنان متناسب باشد، بازیکنانی که از نظر جثه بسیار بزرگتر از بازیکنان عصر ملکه ویکتوریا – زمانی که اندازه های زمین استاندارد سازی شد – هستند. بازیکنان کوچکتر هیچ شانسی برای بازی در کنار هیولاهای تنومندی نداشتند که غالباً از مهارت کمتری بهره مند بوده اما برای بازی در فوتبال سایشی و پربرخورد آن دوران مناسب تر بودند.

بازداشتن تیم ها از بکارگیری تله آفساید موجب شد آنها عمیق تر دفاع کنند، نوار باریکی که به خاطر استفاده از این تله در میانه زمین بوجود آمده بود و مناطق موثر در بازی، وسیع تر شدند (همین تغییر باعث شد که در سیستم ها شاهد تبدیل ترکیبهای سه خطی به انواع چهار خطی باشیم ) و نتیجه این بود که اکنون از اهمیت جثه بازیکنان کاسته شده ست و مهارت بار دیگر حرف اول را می زند. پیروزی بارسلونا در لیگ قهرمانان فصل گذشته و موفقیت اسپانیا در یورو2008 ، هر دو توسط هافبک های ریزنقش و هنرمندی به ارمغان آورده شدند که تصور می شد نسلشان دو یا سه دهه گذشته به پایان رسیده است.

قانون جدید آفساید همچنان تقدیرنشده باقی می ماند، اما این قانون شرایطی را فراهم آورده ست که در لوای آن می توان زیباترین گونه هایی از فوتبال را که تاکنون ابداع شده است، به تماشا نشست.

*گارس کروکس بازیکن بازنشسته انگلیسی است که اکنون به عنوان خبرنگار BBC و کارشناس برنامه تلویزیونی Final Score در حوزه ی لیگ انگلیس و فوتبال دنیا فعالیت می کند.

**جرج گراهام ، مربی اسبق آرسنال بود که در مقطعی از دوران مربی گری اش در این باشگاه به تفکرات دفاعی روی آورد، به نحوی که آمار گل های زده آرسنال در طول یک فصل تا رقم 48 گل در حد فاصل فصل های 92-93 تا 94-95 کاهش یافت.

آیا مهم است که با چه تیم هایی در ابتدای فصل بازی کنیم؟

زمـانی که برنـامه ی بـازی هـای این فصل منتشر شد، همـه به این فکر بودند که با تیم های تـازه صعود کرده برخورد نکنند و بالعکس بـازی هایشـان بـا چهـار غول انگلیس هرچـه سریعتر به انجام شود.

تیم چـلسی در ابتدای فصل بـا تفـاضل گل 1-21 یکه تاز لیگ بود [عکاس: تونی اوبرایان (Tony O'Brien)]

چـلسی بعد از انجـام 5 بـازی در فصل جدید در صدر جـدول قرار گرفت، و سـرالکس فرگوسن این موضوع را به دلیل شـروع آسـان آنان دانست (وسـت برموویچ آلبـیون، ویگـان اتلـتیک، اسـتوک سیـتی، وسـتهم یـونـایتد و بلکـپول). وستهم یـونـایتد در انتهـای جـدول واقع شده است و آورام گـرانت دلیل نـاکـامی تیمش را آغـازی سخت می داند (اسـتون ویلـا، بـولتون واندررز، منچسـتریونـایتد، چـلسی و اسـتوک). هـواداران لیـورپول تا چند هفته پیش تیمشـان را در رتبه ی پنجـم از انتهـای جدول می دیدند و اُمیدوارانه دلیل آن را شـروع فصل در برابر تیم هـای آرسنـال، منچسـترسیتی، وست بروم، بیرمنگـام و منچسـتریونـایتد می دانند.

امـا اگر به شما گفته شود که باید از هر نفر دو مرتبه در طول فصل استفاده کنید، مُشکلی برایتان ایجـاد می کند؟ آیـا برتری روحیـه ی بـازیکنان چلسی که احتمـالـاً بـاعث کسب تفـاضل گُل 21-1 شـده است، آنـان را به سئی قهرمـانی هـدایت کرده است؟ آیـا شکست هـای ابتدای فصل وستهم است که آن هـا را نـابود کرده و بـاعث نـابودی روحی آن هـا شده و آنـان را به مـانند دربـی کـانتی و سـاندرلند (دوبـار) به خـاطر وحشت از شکست، در آستـانه ی نـابودی قرار می دهد؟

خـوب، در جـواب می توان گفت؛ شـاید، شـاید هم نه! صدرنشـینی خـود به تنهـایی یک مضیقه و فشـار محسوب می شود و بـازی هـای سخت پُشت سرهم، به خصـوص زمـانی که رقـابت هـای لیگ قهرمـانان اروپـا آغاز شود، می تواند بـاعث ضعف و تحلیل ترکیب تیم هـا شود. وقتی که نیروی تحرک بازیکنان تحلیل برود، شرایط تیمی به سرعت نزول خواهد کرد. برای مثـال نیـوکاسل در فصل 1995-96، منچسـتریونـایتد در فصل 1985-86 و ایبپسویچ تـاون در 1980-81 چنین عملکری داشتند. اما ممکن است وسعت ترکیب هـای مُدرن و تفـاوت شـایان کیفی تیم هـای بـالـای جدول بـا قعرنشیـنان، چلسی را از این نوع تهدیدها حفظ کند. همچنین در این میان تیم هایی هستند که مثل دربی کـانتی در فصل 2007-08 بعد از 10 هـفته ی آغـازین تنهـا پنج امتـیاز کسب می کنند و در ادامه فصل تنها می توانند شش امتیـاز دیگر به مجموع امتیـازاتشـان اضـافه کنند، امـا دقیقاً یک فصل پیش از آن، شفیـلد یونـایتد شش امتـیاز در کـارنامه اش داشت ولی در عوض در طول 28 بـازی بـاقی مـاندشـان توانستند 32 امتیـاز دیگر جمع آوری کنند.

آیـا بهتر نیست که با تیم هـای معین در زمـان هـای مشخصی در طول فصل بازی داشته باشیم؟ معمولـاً مربی هـای تیم هـایی که در لیگ قهرمـانان اروپـایی حـاضرند همیـشه اعتراض هـایی می کنند که بعد از استراحت بـازی های اروپـایی آنان باید از چـه بازیکنـانی و در چـه پُستی استفـاده کنند و این موضوعی است که بعـداً در طول فصل با آن روبرو خواهیم شد امـا در حال حاضر بیـاید در مورد فرضیه ی اینکه بهـتر است در ابتدای یک فصل با چه تیم هایی بازی کرد، صحبت کنیم.

============
مسیر دشـوار صعـود
============

آیـا بازی کردن بـا تیم های صعود کرده به لیگ برتر در ابتدای فصل برای تیم زیان آور است؟ در نگاه اول، مطلب گـویای این است که بهـتر است که با تیم هـای تـازه صعود یافته در ابتدای یک فصل بازی نداشته باشیم. چـرا که آن ها بعد از صعود و راه یـابی به لیگ برتر هنـوز تشـنه ی پیروزی و ترقی هستند ولی شکست هـای متـوالی نهـایتاً بر روی وضعیت آن ها تأثیر می گذارد. جـو ورزشگـاه هـا و سرو صدای هـواداران در لیگ برتر بسیـار عظیم است و برای عـادت کردن به چنین شرایطی وقت نیـاز است. کم کم تیم هـای صعود کننده به انتهـای جدول مـایل می شوند و از آن رو مصدومیت و محرومیت هـا فشـار را بر روی ترکیب تیمی آنان افزایش می دهد و دیگر آن شـادابی ابتدای فصل را نخواهند داشت، همچنین دیگر وقت آن را نخواهند داشت تـا بتوانند تیمشـان را مثل روزهای اول سرپا نگه دارند.

حـال خـاطرات مـا از شروع هـال سیتی در اولین فصل حضورشـان در لیگ برتر زنده شدند، زمـانی که آن هـا در خـارج از خـانه برابر آرسنـال پیروز شدند، یـا تیم بـرنلی در فصل گذشته که توانستند در ورزشگـاه ترف مـوور (Turf Moor) منچسـتریونـایتد را از پـای در بیاورند. بعـد از تسـاوی تـاتنهام در وست بروم (و شکست سـاندرلند در همان ورزشگاه) برخی مدعی شدند که برنـامه ی بازی ها نیرنگ آمیزانه طراحی شده تـا حسـاسیت فصل جدید از همان ابتدا حس شود، تقریباً این گونه اتفـاقات بدیهی آن هستند که شما نمی خواهید در ابتدای یک فصل جدید برابر یک تیم تـازه صعود کرده بـازی کنید و به واقع این موضوع حقیقت دارد.

اگـر بیـایم و امتـیازات را در طول فصل به طور مسـاوی بین تیم ها تقسیم کنیم، بعد از 5 بـازی خـانگی توقع می رود که یک تیم 26.32% امتـیازات از کُل بازی هـای خـانگی فصلش را با پیروزی در پنج بـازی ابتدایی کسب کند. اگر تیم ها در همـان ابتدای فصل بهتر عمل کنند می توانند درصد امتیـازات بیشتری را در طول پنج بـازی خـانگی اول فصلشـان به دست بیاورند، در طول ده سـال اخیر، تیم هـای تـازه صعود کرده به لیگ برتر، در پنج بـازی خـانگی اولشـان 27.31% امتیاز را از آن خود ساخته اند - بیش از آن چیزی که فرضش را کرده بودیم و خیلی غیرعـادی نیست! به طور برجسـته برنـلی از کُل 26 امتیـازاتی که در خـانه کسب کرده بود، 12 امتیـاز آن را در پنج بـازی ابتدای فصل جمع آوری کرده بود. امـا در فصل 2004-2005، تیم نورویچ در پنج بـازی ابتدایی که در خـانه میزبان دیگر تیم هـا بود تنها توانست سـه امتیاز کسب کند ولی در ادامه ی فصل از 14 دیدار باقی مـانده موفق شد 26 امتیـاز دیگر را به اندوخته اش بیافزاید.

حـال به نظرتـان اگر بـازی هـای خـانگی را در این معـادلات در نظر نگیریم چـه اتفـاقی خـواهد افـتاد؟ آیـا هنوز هم بـازی بـا تیم هـای تـازه صعود کرده در ده بـازی ابتدایی فصل دشـوار خـواهد بود؟ درحقیقت نـه، اینگونه نیست! (حـتی بـا وجود شروع آسـان چلسی برابر وست بروموویچ و بلکپـول، هنـوز هم این فرضیه پـابرجـاست). اگر بـازهم امتیـازات را به طور مسـاوی بین تیم هـا تقسیم کنیم، همچنان توقع می رود که سهم هرتیم از 10 بـازی ابتدایی فصل 26.32% بـاشد؛ و تیم هـای تـازه صعود کرده در طول ده فصل اخیر، تنها 27.49% امتیازات را کسب کرده اند. هـال سیتی در ده بـازی ابتدایش در فصل 2008-2009 از 35 امتیـاز ممکن، 20 امتیـاز در کـارنامه اش ثبت کرد. امـا لسیسـترسیتی در فصل 2003-2004 از 33 امتیـاز ممکن، تنها پنج امتیـاز از آن خود سـاخت.

========
نــوار پیــروزی
========

آیـا بهتر است تـا بـا بیگ 4 در همـان روز هـای آغـازین یک فصل بـازی کرد؟ این بـار مطلب گویای این است که بهترین فرصت برای بـازی کردن بـا بیگ 4، روز های ابتدایی فصل است، قبل از اینکه آنها بتوانند نوار پیروزی هایـشان را دنبال کنند و زمـانی که هنـوز خرید هـای جدید تـابستـانی در تیم هـایشان به طور کـامل مستقر نشده اند. در اوایل یک فصل چنین قرعه ای فـوق العـاده می تواند بـاشد، و این مزیتی برای تیم هـای ضعیف تر محسوب می شود و رقـابت های برابرتری را شـاهد خواهیم بود. همـانگونه که فرگوسن و آرسن ونگر همیشه به مـا گفته اند؛ برای تیم هـای قدرتمند حضـور به موقع در صدر جدول بسیـار مهم تلقی می شود، صدرنشینی در ماه آگوست مهم نیست بلکه در مـارچ است که رقـابت برای فتح جـایگاه برتر به اوج اهمیتش می رسد.

لغـزش هـای بیگ 4 در روز های آغـازین فصول گذشته زیاد بوده - تنهـا شکست منچستریونـایتد برابر برنلی و پیروزی هـال سیتی در آرسنال موضوع بحث ما نیست بلکه شکست چلسی در برابر ویگـان اتلتیک و امتیـاز گرفتن ردینگ و نیـوکاسل در خـانه ی یونـایتد و چندین و چند مورد دیگر بیانگر ضعف چهار غول انگلستان در طول روز های ابتدایی یک فصل است و آمـار و ارقام نیز این فرضیه را به خوبی ثـابت می کند.

فصل پیش، مفهوم و فسلفه ی کلمه ی چهار بزرگ (Big Four) انگلستان زیر سؤال رفت و دیگر آن معنی خود را نمی داد و با این وجود ممکن است در آینده ی نه چندان دور شـاهد تغییر مفهوم آن شویم. بـا توجه به این موضوع، من از فصل 2005-2006 تـا 2008-2009 را مورد بررسی قرار می دهم، زمانی که هر چهـار تیم (منچسـتریونـایتد، آرسنـال، چلسی و لیورپول) در چهار رتبه ی بـالای جدول قرار گرفتند. اگر امتیـازات به طور مساوی تقسیم شوند، بعد از شش بازی انجام شده، توقع می رود که هر تیم 6/38= 15.89% از امتیـازات ممکن کُل فصلشان را به دست آورده باشند. در تمامی آن 4 فصلی که اشـاره کردم، چهار بزرگ انگلیسی موفق شدند 15.31% کسب کنند که بازهم فرضیه ی ما را تأیید می کند اما تفاوت آنقدر نیست که بشود آن را جدی گرفت.

چیزی که می توان از اعداد و ارقام فهمید این است که عملکرد منچستریونـایتد در شش بازی ابتدایی فصل ضعیف تر از آن چیزی است که توقعش را داریم. شـاید که آن ها در سال پیش از شش بازی ابتدایشـان 15 امتیـاز به دست آورده باشند ولی این را باید در نظر گرفت که نتایج ابتدایی آن فصل بهترین عملکردشان در روز های آغـازین فصول گذشته در یک دهه ی اخیر بوده است، برای نمونه آن ها در فصل 2002-03 تنها 7 امتیاز کسب کردند. در طول 10 فصل گذشته، یونـایتد از کُل امتیـازات ممکن در شش هفته ی اول فصل، تنها 13.8% امتیـازات را توانسته به دست آورد.

پس زمانی که جدول رقابت های فصل منتشر می شود، باید در نظر داشت که بازی داشتن با یکی از تیم های تازه وارد در اوایل فصل می تواند زیان آور باشد و یک تیم بـاید امیدوار باشد تـا با منچسـتریونـایتد هرچـه زودتر روبرو شود.

نویسنده: Jonathan Wilson، گاردین

ترجمه اختصاصی از Sir.Armando

 

دانلود گلهای رده بندی و فینال جام ملتهای آسیا 2011 قطر

دانلود گلهای رده بندی و فینال جام ملتهای آسیا 2011 - قطر



ازبکستان 2 - 3 کره جنوبی

کو جا چئول 0 - 1
Mediafire

جی دونگ وون 0 - 2
Mediafire

جی دونگ وون 0 - 3
Mediafire

الکساندر گنریخ 1 - 3
Mediafire

الکساندر گنریخ 2 - 3
Mediafire

ژاپن 1 - 0 استرالیا

دانلود گلها با کیفیت خوب | گزارش عربی شبکه Alkaas | فرمت AVi

لی 1 - 0
Mediafire

دانلود گل با کیفیت عالی HD | گزارش عربی شبکه JSC Sport | فرمت WMV HD

لی 1 - 0
Mediafire

آماده كردن تیم برای مسابقات

* در ارتباط با آماده سازی قبل از مسابقات ، بین دو مكتب فكری موجود توافق لازم را معمول دارید.به عبارت دیگر برای بهبود و اصلاح بازی تیم و آماده كردن بازیكنان برای مقابله با نقط قوت حریف ، زمان كافی اختصاص دهید.

* در مورد تاكتیك های شروع مجدد تیم حریف ، توجه لازم را به عمل آورید. گزارش اطلاعاتی باید شامل جزئیات مربوط به ضربه های كرنر حریف ، ضربه های آزاد تیم ، ضربه های آزاد حریف ، پرتاب اوت و ضربه های پنالتی باشد.

* در مورد شرایط كلی مسابقه فكر كرده و اقدامات لازم را به عمل آورید.زمین ( ابعاد ، سطح زمین ، جهت غالب وزش باد ، نور خورشید ، نزدیك بودن تماشاچیان و موارد دیگر را مورد توجه قرار دهید.

* در تمرینات قبل از مسابقات برای خنثی سازی نقاط حریف اقدام كرده ضمن این كه تغییرات اندكی در شیوه و سبك بازی تیم ایجاد كنید.

* هر گونه تغییر یا اصلاح در تركیب تیمی یا شیوه بازی تیم ، در تمرینات باید مرورو به مرحله اجراء در آید.

* بخشی از زمان تمرینات قبل از مسابقات برای اصلاح و بهبود تاكتیك های شروع مجدد بازی بر اساس شناخت حاصل از نقاط ضعف حریف اختصاص داده شود.

چند نکته در مورد سیستم 4-4-2

مزیت های سیستم 4:4:2
 

قابليت تغيير جهت بازي ، منطقه حمله و تعويض بازي در يك سوم دفاعي و يك سوم مياني افزايش پيدا مي كند

براي تيم مقابل مشكل است كه بطور موثرضد حمله پرس انجام مي دهد
در اين سيستم بسياري از فرصتهاي تها جمي مي تواند اتفاق بيفتد براي مثال : از جناحين مي توان اورلب را انجام داد و همچنين حركات تر كيبي در عمق را میتوان انجا م داد  .
دو مهاجم فضاي كافي براي خط مياني را بوجود می آورند تا در حمله شركت كنند
هشت بازيكن در دفاع و خط مياني قدرت سيستم دفاعي را مستحكم مي كند
سيستم ساده اي است كه بازيكنان مي توانند نسبت به پستها تفهيم شوند

مضرات سيستم 4:4:2

  زمانی که دو دفاع كناري نفوذ مي کنندحریف فرصت ضدحمله پیدا میکند   وقتي با دو فوروارد سنترتيم آرایش شود حريف فضاي زيادي دارد بوسيله دو دفاع كناري كه به خط هافبك اضافه میشوند واز كانالهای کناری نفوذ کنند  .
اگر  دو مهاجم را تنها بمانند استفاده بهينه را نمي توان از آنها برد 
در دفاع چهار نفره خطي اگر دفاع عمق نداشته باشد ممكن است تیم دچار مشكل شود

چه موقع از سيستم 4:4:2استفاده مي كنيم 

از تيم حريف جلو هستيم
بازيكنان شما از كنار استفاده كنند و خط حمله تعويض انجام دهند 
وقتی كه حريف با سه مهاجم حمله مي كند
مدافعين وسط شما كند هستند و دوست دارند منطقه اي بازي كنند (فضا گيري و يا حريف گيري

اگر دروازبان جوان باشد و بي تجربه بايداز مدافعان بيشتري استفاده کنید كه دفاع كنند

زمانی که حریف بازیکن اخراجی داشته و شما قصد بثمر رساندن گلهای

بیشتری را دارید که تبدیل به چهار مهاجم میشوید .

نقش بازیساز در فوتبال مدرن چیست؟ جاناتان ویلسون،

نقش بازیساز در فوتبال مدرن

طراحی که به دنبال گلزنی نیست، بازیکنی که می تواند در عمق بازی کند و یا گاهاً نقش مهاجم دوم را بپذیرد؛ پست بازیساز را به سختی می توان تعریف کرد.

جاناتان ویلسون، گاردین

 

بازیسازها بار دیگر در جام جهانی ظاهر شدند، بیشتر به این دلیل که سیستم 4-2-3-1 به عنوان رایج ترین ترکیب مطرح شد. اجرای موفقیت آمیز ِ این سیستم بدون حداقل یک بازیکن خلاق در پشت سر مهاجم هدف غیر ممکن است. من تلاش کردم تا حرکات بازیساز را دنبال کنم و افت و خیز وی را به روی کاغذ آورم، ولی هرچه پیش می رفتم ارائه تعریفی دقیق را برای فاکتوری که یک "بازیساز" را تشکیل می دهد، مشکل تر می یافتم. و وقتی که بارنی رونی (Barney Ronay) از من پرسید که اولین بازیساز تاریخ چه کسی بوده است، به سختی می توانستم پاسخی بیابم.
من اکنون در آرژانتین هستم و اینجا این سوال ساده به نظر می رسد. بازیساز اینجا با لفظ engancheبه معنای رباینده تعریف می شود؛ همان شماره 10، بازیکنی که در پشت دو مهاجم در سیستم های 4-3-1-2 یا 3-4-1-2 عمل می کند.( اکثر تیم ها در این منطقه همچنان این دو سیستم را ترجیح می دهند) پستی آنچنان بااهمیت که بوکا جونیورز برای در اختیار داشتن خوان رومن ریکلمه به عنوان شماره 10 خود، حاضر به امضای قراردادی با وی به مبلغ 5 میلیون دلار و مدت 4 سال گردیده است،(این قرارداد شامل نیمی از مالیات وی نیز می شود). با وجود اینکه وی اکنون 32 ساله است و نیز مصدومیت های متعددی که روز به روز در حال افزایش اند.
در مناطق دیگر اما، برای این پست تعاریف متنوع تری وجود دارد. برای مثال در کرواسی، لوکا مودریچ به عنوان بازیساز شناخته شده است. زمانی که او در دیناموزاگرب بازی می کرد، نقش رباینده را در سیستم 3-4-1-2 ِ آنها برعهده داشت. با این حال مودریچ روز شنبه برای تاتنهام به عنوان یکی از دو بازیکن میانی در ترکیب 4-4-2 بازی کرد، به علاوه او سابقه بازی در سمت چپ را هم داشته است. با این تفاسیر، آیا می توان وی را - در شرایطی که او دیگر در سیستم هایی با یک هافبک در یک خط (4-3-1-2 یا 3-4-1-2) بازی نمی کند - همچنان یک بازیساز نامید؟ آیا یک بازیساز می تواند در مناطق دیگری به جز مرکز زمین بازی کند؟ درینصورت و با توجه به توانایی تام هادلستون (Tom Huddlestone) در پخش توپ، آیا نمی توان او را نیز یک بازیساز – هرچند بسیار متفاوت با موردیچ – به حساب آورد؟

 

ریشه یابی

 

بازیساز، اصلی ترین طراح ِ موقعیت برای تیمش محسوب می شود. بازیکنی که مانند قلاب، خطوط هافبک و حمله را به هم متصل می کند. زمانی که فوتبال تازه متولد شده بود و ترکیب های مختلف به آرامی راه خود را از میان هرج و مرج حاکم بر بازی باز می کردند، بازیساز ها مهاجمین ِ عقب کشیده ای بودند که وظیفه شان انتقال توپ از هافبک های کناری به مهاجمین نوک یا بال تعریف می شد. در اولین بازی بین المللی در سال 1872 که با تساوی بدون گل خاتمه یافت، انگلیس با ترکیب 1-2-7 بازی کرده و توسط سیستم 2-2-6 اسکاتلندی ها گیج شده بود.
نمی توان از نحوه چیدمان خط حمله انگلیس در آن بازی مطمئن بود، بیشتر به این دلیل که مدل های کنونی فرضیه ی حضور دو بال چپ را در ترکیب انگلیس ارائه می دهند، اما یک حدس نسبتاً خوب این است که انگلیسیها از دو مهاجم داخلی – با تعریفی که بالاتر اشاره شد- به نام های کوثبرت اتاوی (Cuthbert Ottaway) و آرنولد کرک اسمیث (Arnold Kirke-Smith) استفاده کردند، هرچند به خاطر اصرار انگلیس بر اجتناب از پاس دادن، مشکل می توان این دو بازیکن را "بازیساز" در نظر گرفت.
ولی در مورد اسکاتلند و سیستم 2-2-6 ِ انقلابی شان شواهد بیشتری وجود دارد و ما می توانیم مطمئن باشیم که دو فروارد داخلی آنها رابرت لکی (Robert Leckie) و جیمز بگ اسمیث (James Begg Smith) بوده اند. اسکاتلندی ها پاسکاری می کردند پس می توان این دو بازیکن را نخستین بازیسازها به شمار آورد، هرچند زمانی این فرض به واقعیت نزدیک تر شد که سیستم 2-3-5 ( که حاصل پرورش همان سیستم 2-2-6 بود) به آمریکای جنوبی رسید و فرواردهای داخلی بیشتر به داخل و نزدیک تر به خط هافبک متمایل شدند و نقش اتصال هافبک ها و مهاجمین را بر عهده گرفتند. تیم ملی اروگوئه در دهه 1920، که به قهرمانی المپیک های 1924 و 1928 دست یافت، یکی از موفق ترین تیم ها در این زمینه است. پس احتمالاً اولین بازیساز ها را می توان در زوج پدرو سئا (Pedro Cea) و هکتور اسکارون (Hector Scarone) مشاهده کرد.
با این حال در نظر گرفتن تیمی با دو بازیساز عجیب به نظر می رسد.(هرچند معمولاً گفته می شود که تیم *la Máquinaِ ریورپلاته در اواخر دهه 1940 – حتی پس از جدایی آلفردو دی استفانو- پنج بازیساز داشت) زمانی که سیستم 2-3-5 به W-M (یا 3-2-2-3) تکامل یافت، یکی از دو مهاجم داخلی نقشی خلاقانه تر به خود گرفت، که برای مثال می توان از الکس جیمز (Alex James) در آرسنال ِ هربرت چپمن(Herbert Chapman) نام برد. وظیفه او جمع آوری توپ از خط دفاع و آغاز کردن ضدحملات سریع با ارسال توپ های طویل، کم ارتفاع و عمقی برای مهاجمین بال بود، بدین ترتیب او ، به معنای واقعی کلمه، اولین بازیساز بریتانیایی بود.

سیستم 4-2-4 و ادامه ماجرا

تشکیل این سیستم در اواخر دهه 1940 در برزیل و به دنبال رشد سیستم های قطری، رسماً آغاز شد. فرمی از سیستم W-M در سال 1937 توسط دوری کروشنر(Dori Kruschner) ِ مجارستانی در فلامنگو اجرا شد. پس از برکناری وی، دستیارش فلاویو کوستا (Flávio Costa) هدایت تیم را به عهده گرفت. کوستا از آسیب هایی که نوآوری های تاکتیکی کروشنر ایجاد کرده بودند، آگاه بود اما ارزش های نهفته در این ابداعات باعث شد وی آنها را اصلاح و استفاده کند، بدین صورت که مربع میانی در سیستم W-M به نوعی لوزی تبدیل شود؛ ضلع داخل و چپ به جلو هدایت شود و نیمه راست در عمق کشیده شود و یا برعکس.
مهاجم داخلی که در این سیستم به جلو کشیده شده بود، به عنوان ponta da lança( نقطه اثر نیزه) شناخته شد و بدین ترتیب وظیفه وی در پیوستن به حمله و هافبک کاملاً روشن بود. حتی وقتی که لوزی ِ مطرح شده، کمی بیشتر دستکاری می شد و سیستم 3-2-2-3 (که امروزه به 3-1-2-1-3 تبدیل شده)به صورت 4-2-4 در می آمد، ponta da lançaاز خط حمله دور و به مهاجمی ثانویه با نقش بازیسازی بدل می شد؛ نقشی که پله در جام جهانی 1958 در آن درخشید.
اما در اروپا ایجاد سیستم 4-2-4 از ریشه ی متفاوتی بود، این مهاجم نوک بود که به داخل کشیده شد. ماتیاس سیندلر(Matthias Sindelar) اولین شخصی بود که این تغییر را برای تیم شگفت انگیز (Wunderteam) ِ هوگو میسل(Hugo Meisl) در اتریش انجام داد. او از چهار فروارد دیگر فاصله گرفت و به جای تمرکز بر گلزنی، به خلق موقعیت پرداخت. در فوتبال مدرن، او احتمالاً اولین بازیسازی بوده است که انگلستان در برابر وی قرار گرفت اما نتوانست نقش وی را درک کند. مطمئناً تا قبل از زمانی که ناندور هیدگکوتی(Nandor Hidegkuti) انگلیس را در ومبلی 1953 نابود کرد، قرار دادن مهاجم نوکی که عقب کشیده باشد اقدامی رایج بود. انگلیس پیش از آن نیز به همان اندازه توسط آلفرد بیکل(Alfred Bickel) در برابر سوئیس در سال 1947 و یا خوزه لاکاسیا(Jose Lacasia) در برابر آرژانتین در سال 1953 گیج شده بود. با این حال در همان تیم مجارستان، مشخص کردن بازیساز واقعی از بین هیدگکوتی و هم تیمی ِ سمت چپش، فرانس پوشکاش(Ferenc Puskas)، مشکل بود.
پس از موفقیت برزیل با سیستم 4-2-4 در سال 1958، ملل دیگر این ترکیب را مورد استفاده قرار دادند و طرز توزیع شش نفر جلویی را دستکاری کردند. از زمانی که آرژانتین به جام جهانی 1966 وارد شد، از آنتونیو راتین(Antonio Rattín) به عنوان تکیه گاهی عمقی, لوئیز آرتیمه (Luis Artime) به عنوان مهاجم نوک، اسکار ماس(Oscar Más) در نقش مهاجمی در بال چپ، آلبرتو گنزالز(Alberto Gonzalez) و خورخه سولاری(Jorge Solari) به عنوان هافبک های جلو و عقب رونده و ارمیندو اونگا(Ermindo Onega) در نقش بازیساز استفاده کرد. این فرم ِ 4-3-1-2 ، طرح کلی بازی های دو دهه آینده آرژانتینی ها شد.
با اینکه اکثر تیم ها -شامل برزیل و انگلیس- در شیوه 4-2-4 با به داخل کشیدن یک مهاجم بال دارای یک هافبک اضافی شدند، در هلند، آلمان غربی و شوروی سابق، داخل کشیدن یک مهاجم نوک رایج تر بود بگونه ای که دو مهاجم بال در سیستم 4-3-3 به صورت متقارن قرار می گرفتند. برای این تیم ها فاکتور کلیدی انعطاف پذیری بود. و اگر بازیسازی وجود داشت، نقش لیبرو را به خود می پذیرفت. هرچند یوهان کرایوف ، به اقتضای شخصیتش، یک استثنای واضح است. با این حال خط سه گانه هافبکی به اندازه کافی انعطاف پذیر بود تا یک بازیساز را در خود جا دهد. و هنگامی که آلمان غربی انگلستان را در ومبلی در سال 1972 با نتیجه 3 بر 1 شکست داد، گونتر نتزر(Günter Netzer) به طرزی واضح اینگونه عمل می کرد. نقش لیبرو – خصوصاً فرانس بکن باوئر (Franz Beckenbauer)- احتمالاً اولین نسل بازیسازهای به عمق رفته را تشکیل داد،بازیکنانی که تا دهه 1980 در خط هافبک ترکیب شده بودند. در سال 1982 برزیل فالکائو(Falcao) و سرزو(Cerezo) را به عنوان بازیسازهای عمقی و زیکو(Zico) و سوکراتس(Socrates) را در نقش بازیسازهای پیش رفته در اختیار داشت.

طرح بیلاردو

موضوعی که گیج کننده است، تغییر تاکتیک انجام شده توسط کارلس بیلاردو(Carlos Bilardo) سرمربی آرژانتین در طول مدت جام جهانی 1986 بود. موضوع اصلی بازگشت او به ایده ی دفاع 3 نفره نبود (زیرا برای بازیسازها چندان تفاوتی نمی کند که ترکیب پشت سرشان 4-3 باشد یا 3-4) بلکه بازی دادن دیگو مارادونا به عنوان مهاجم ثانویه در یک چهارم نهایی برابر انگلستان بود.
بیلاردو قبول دارد که این حرکت کاملاً به دلایل فنی بود زیرا وی باور نداشت که مهاجم نوک تیم، پدرو پاسکولی(Pedro Pasculli) که گل برتری تیمش را برابر اروگوئه در دور دوم به ثمر رساند، توانایی مقابله با دفاع فیزیکی انگلیس را داشته باشد. اما این تغییر را شاید بتوان شاخص ترین تغییر تاکتیکی آن دهه قلمداد کرد. زمانی که یک بازیساز پیشینه بازی در نقش مهاجم ثانویه را داشته باشد، دو نقش در هم ادغام می شوند و این اتفاقی بود که رخ داد. آیا می توان مشخصاً گفت که دنیس برگکمپ(Dennis Bergkamp) یک بازیساز بود یا یک مهاجم ثانویه؟ روبرتو باجیو(Roberto Baggio) چطور؟ و یا جیان فرانکو زولا(Gianfranco Zola)؟
آن ها هیچ یک نبودند و در عین حال هر دو نقش را ارائه می کردند، و همین ایهام تشکیل سیستم 4-2-1-3 را پایه گذاری کرد. یکی از سودهای فراوان این سیستم، این موضوع است که اجازه می دهدبازیسازی عقب کشیده – مانند ژابی آلونسو – به عنوان خط نگه دار نیز عمل کند و در نتیجه تیم در عین حالیکه دو مهره خلاق دارد، ساختمان دفاعی خود را نیز هرچه مستحکم تر حفظ کند. نکته دیگری که شکل گیری سیستم 4-2-1-3 را جذاب می کند، بازگشت ترکیب بازیساز/مهاجم ثانویه است که بازیکنان خلاق دهه 1980 را یادآور می شود، با این تفاوت که بازیسازهای نسل جدید به جای دو بازیکن، در پشت سر سه بازیکن عمل می کنند و این بازگشت بازیساز به اصل خویش است؛ اسکارون، جیمز و پله نیز ،حداقل در سال 1958، به صورتی مشابه به خلق موقعیت برای یک مهاجم نوک و دو مهاجم بال می پرداختند.
با این حال هیچ کدام از این حقایق، فاکتور اصلی تشکیل دهنده یک بازیساز را تعریف نمی کند. با در نظر گرفتن طیف تعریفاتی که افراد برای بازیساز ارائه می دهند، شاید حقیقت این است که بازیسازی نه یک پست ِ واقعی، که یک مفهوم ذهنی است.

 

·la Máquinaدر زبان اسپانیایی به معنای ماشین است، این اصطلاح همانطور که اشاره گردید، به تیم ریورپلاته در اواخر دهه 1940 اطلاق می شد و دلیل آن سبک فوتبال تهاجمی و بسیار زیبای آنها بود که گاهاً به عنوان پیشینه توتال فوتبال ِ هلند در دهه 1970 در نظر گرفته می شود.

 

مادر مسی تولدت مبارک......

اسرار تاكتیكی بارسلونا

                              

نشریه گاتزتادلوسپرت به قلم یکی از نویسندگان برجسته این روزنامه گزارشی کامل در مورد اسرار تاکتیکی تیم گواردیولا نوشت و قهرمانی کاتالونیایی ها بعد از نیم فصل فرصت خوبی برای مرور گزارش او در مورد آبی اناری پوشان است.

 

پائولو کوندو گزارش خود را اینگونه شروع کرده است: " چندی پیش وقتی درمورد تعداد گلهای کمی که اینیستا درلالیگا به ثمر رسانده از گواردیولا سوال شد، مربی این تیم در چند جمله کوتاه در پاسخ به این پرسش گفت: " اصلا از این موضوع متعجب نشدم برای اینکه آندرس همیشه گلهای خودش را زده است. من او را از وقتی بچه بوده به یاد دارم و به نظرم هافبکی هنرمند به معنای واقعی است. اینیستا در دوازده سالگی و در سال 1996 به بارسلونا می آید و کاپیتان تیم اول بارسلونا خیلی زود متوجه کیفیت بازی و تواناییهای وی می شود. با گذشت زمان، برای حضور در تیم اصلی بارسلونا زیر نظر گرفته می شود. گواردیولا با دقت هر چه تمام رشد کردن اینیستا و دیگران را دنبال می کند. وقتی که نیمکت بارسلونا را به گواردیولا سپردند، او خیلی خوب می دانست که چه سیستمی برای بازی تیمش برگزیند و با چه بازیکنانی می تواند به راحتی این سیستم را اجرا کند. پپ بازیکنانش را مثل باغبانی که همه گلها و گیاهان خود را می شناسد، می شناخت. مسی چند هفته پیش ده سال حضور خود در باشگاه بارسلونا را جشن گرفت. اینکه آیا بارسلونای پپ گواردیولا بهترین تیم باشگاهی تاریخ فوتبال جهان است ذهن خیلی ها را مشغول کرده ولی شاید این موضوع خیلی مهم نباشد. به قول گواردیولا هواداران تیم می دانند که آنها نسبت به هرشخص دیگری برای لذت بردن از چنین تیمی اولویت دارند.

در این گزارش همه ترفندهای تاکتیکی که تیم گواردیولا را در زمانی که اوهدایت بارسلونا را دردست داشته، تکامل بخشیده اند، بررسی می کنیم.

*تبدیل 3 - 3 - 4 به 3 - 4 - 3

همه 3 - 3 - 4 را سیستم اصلی بارسلونا می دانند. در حالیکه این سیستم نقطه آغاز تیم محسوب می شود و با گذشت زمان در طول یک مسابقه، تیم تغییراتی در این سیستم ایجاد می کند. در معدود لحظاتی که توپ در اختیار حریف است، این اتفاق رخ می دهد. اما وقتی که توپ و میدان در دست بارسلوناست، گواردیولا دو بازیکن کناری را روی خطی که چابی و اینیستا قرار دارند می برد و هافبک مرکزی را برای اینکه به پیکه و پویول کمک کند، سرجایش نگه می دارد. این دو در زمان ضد حمله آماده اند تا با فاصله گرفتن ازهم به هم تیمی سوم خود اجازه دهند تا عقب نشینی کند و در امر دفاعی موثر عمل کند.

این حرکت سیستم بازی را به 3 - 4 - 3 تغییر می دهد و زمانی که هافبک تیم ماسچرانو باشد بیشتر به چشم می آید برای اینکه ارزشهای دفاعی او را به خوبی به معرض نمایش می گذارد. بی دلیل نیست که بوسکتس که به مراتب نسبت به هافبک آرژانتینی در توپ گرفتن از حریفان موثرتر بازی می کند، مهره ثابت تیم انتخاب شده است. سیستم 3 - 4 - 3 بارسلونا می تواند تعبیر مدرنی از آنچه چپمن انگلیسی سی سال پیش آن را مطرح کرده بود باشد. دراین شرایط اعداد صحیح 3 - 2 - 2 - 3 هستند و دو هافبکی که عقب می آمدند برخلاف سیستم امروز که بازیکنان کناری هستند، بازیکنان میانی بودند.

گواردیولا در این مورد می گوید: " من خیلی خوب تاریخ را نمی شناسم که بتوانم چنین مقایسه هایی انجام دهم. ولی اگربخواهم بازی بارسلونا را دریک شعار خلاصه کنم باید بگویم که هرکس بخواهد می تواند دراین تیم حمله کند. در اینکه بارسلونا در اکثر دقایق بازی با سه دفاع بازی می کند، شکی نیست.

*خط حمله دسته جمعی

بارسلونا درهر بازی دروازه تیمهای حریف را به توپ می بندد و هیچگاه فقط با یک مهاجم بازی نمی کند. دلیل این کار هم روشن است. ایبراهیموویچ نتوانست در این شرایط در سیستم بارسلونا موثر عمل کند. مسی نقش مهاجم اول را در این تیم دارد و تنها به او آزادی و اختیار عمل برای انجام هرکاری داده شده است.

نظرگواردیولا در این رابطه این است: " نمی خواهم در آن فضا کسی منتظر توپ باشد. می خواهم همه با هم مقابل دروازه حاضر شوند."

گواردیولا نسبت به ایبراهیموویچ که یک مهاجم کامل است نامهربان بود و تصمیم گرفت ویا را جانشین او کند و یک خط حمله دسته جمعی را برای تیمش برگزید. گلهایی که بارسلونا وارد دروازه رئال مادرید کرد تقریبا همه از منطقه ای هستند که مخصوص یک سانتر فوروارد کلاسیک و یک مهاجم فرصت طلب و در حقیقت نقطه مقابل فلسفه فوتبال کاتالان هستند. در اولین گلی که وارد دروازه رئال شد و اینیستا توپ را به چابی داد، سرعت پاس فوق العاده بالا بود و اغلب موارد با همین سیستم می توان دفاع حریفان را گیج کرد. البته فقط تیمی با غنای تکنیکی بارسلونا قادربه انجام این کاراست.

*مثلثها و فضا سازی ها

مهمترین بخش بازی کاتالونیایی ها توانایی آنها در کوتاه کردن فاصله ها در زمین بازی و دفاع روی خط میانی زمین و ایجاد پرسینگ روی توپهای از دست رفته به منظور جلوگیری از ضدحمله حریفان است. بازیکنان بارسلونا همچنین در کنار دفاع حریف قرار می گیرند و کاری می کنند که آنها را به حرکتهای زیاد مجبورکنند. بارسلونا بازی خود را از یک جناح به جناح دیگر تغییر می دهد و جای بازیکنان کناری و هافبکها وبالها را بالا و پایین می کند. مناطق حرکت سه جای مشخص هستند که یک مثلث را شکل می دهند و تغییرات ممکن دراین مثلث بی نهایت هستند. دنی آلوس، چابی و پدرو درسمت راست و آبیدال، اینیستا و ویا در سمت چپ و به شکل چرخشی اشکال مختلفی با مسی می سازند . در سمت راست آلوس و پدرو از نظر تاکتیکی خیلی شبیه هستند و هر دو می توانند با فضاسازی، ارسال سانتر،هجوم به میانه زمین و عمق دفاع و شوتزنی، دروازه حریفان را تهدید کنند.